Communiqué no 12-06 van de Diocesane Raad

De Diocesane Raad (DR) is op 9 juni 2006, onder voorzitterschap van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël, in buitengewone vergadering bijeengekomen teneinde kennis te nemen van de besluiten van de Heilige Synode van het Oecumenisch Patriarchaat, genomen op 8 juni 2006, betrekking hebbend op het opnemen van Z. Exc. Bisschop Basil van Amphipolis (Osborne) in de schoot van het Exarchaat en de wijze waarop daaraan vorm gegeven gaat worden. Na de vergadering heeft de DR de volgende verklaring opgesteld:


Verklaring van de Diocesane Raad

Geconfronteerd met de ernstige onrust in zijn diocees en gezien de, in zijn ogen “anticanonieke en ongeldige” disciplinaire maatregelen die tegen hem genomen zijn, heeft Z. Exc. Bisschop Basil van Sergievo - voormalig administrator van het diocees Sourozh, met zetel in Londen - op 16 mei 2006 een verzoek gericht aan Z.H. Patriarch Bartholomeos I, zich daarbij beroepend op de canons 9 en 17 van het 4e Oecumenisch Concilie van Chalcedon. Deze canons kennen aan de Aartsbisschop van Constantinopel het recht toe “gerechtigheid te doen aan elke bisschop of priester, die een geschil heeft met de leiding van zijn territoriale Kerk.

Tijdens de vergadering van 8 juni 2006 heeft de Heilige Synode van de Grote Kerk van Constantinopel besloten, gehoor te geven aan het verzoek, door Z. Exc. Bisschop Basil tot Patriarch Bartholomeos gericht, hem op te nemen - samen met de parochies die hem wensen te volgen - in de jurisdictie van de Oecumenische Troon, opdat hun band met de Heilige Kerk niet zou worden verbroken. Door het besluit van Z.H. Patriarch Bartholomeos en van de Heilige Synode is Z. Exc. Bisschop Basil opgenomen onder het omophorion van de Oecumenische Patriarch en gekozen tot bisschop van Amphipolis, teneinde als hulpbisschop de verantwoordelijkheid op zich te nemen voor de parochies van Russische Traditie op het grondgebied van Groot Brittannië, binnen het canonieke kader van het Patriarchaal Exarchaat/Aartsbisdom van parochies van Russische Traditie in Westeuropa.

De DR, op 9 juni 2006, onder voorzitterschap van Z.Em. Aartsbisschop Gabriël in buitengewone vergadering bijeengekomen, heeft kennis genomen van deze beslissingen en van de overwegingen van de Oecumenische Patriarch, zich te wenden tot zijn Exarchaat van parochies van Russische Traditie in Westeuropa, opdat Z.Exc. Bisschop Basil - samen met de parochies, die hem willen volgen - zich daarbij zou aansluiten. Z. Em. Aartsbisschop Gabriël kondigde aan dat hij Z. Exc. Bisschop Basil samen met de parochies die hem hierin willen volgen, zal opnemen in het Exarchaat, indien zij daartoe een verzoek indienen. Z. Em. doet dit uit pastorale zorg, teneinde een normaal geestelijk en liturgisch leven voor hen mogelijk te maken.

De DR is van mening, dat het opnemen van deze parochies een belangrijke mijlpaal is in het leven van het Exarchaat, alsook in de ontwikkeling van de Orthodoxie, temeer daar deze stap in de lijn ligt van een historische continuïteit. Immers, tot aan het einde van de Tweede Wereldoorlog behoorde de Russische parochie van het Ontslapen van de Moeder Gods in Londen tot de pastorale verantwoordelijkheid van Metropoliet Evlogi.

Ook stelt de DR vast, dat in een groot aantal parochies en gemeenschappen in Groot Brittannië, immers gesticht door wijlen Metropoliet Antoni van Sourozh, dezelfde geest leeft als in onze Aartsbisdom; evenals wij willen ook zij een levend getuigenis brengen van de waarheid van Christus; ook zij willen getuigen in het Russisch, maar ook in de volkstaal; ook zij streven eenzelfde verworteling na in het land waarin zij leven; ook zij willen vasthouden aan de besluiten van het Concilie van Moskou van 1917 - 1918; zij hebben eveneens dezelfde canonieke ordo, administratie en interne organisatie - zowel voor wat betreft het bisdom, alsook voor de parochies en in de verhouding bisdom - parochie. Uit dit alles blijkt duidelijk, dat Z. Exc. Bisschop Basil en zijn parochies naadloos passen in ons Exarchaat, waar ze hun vertrouwde liturgische en geestelijke leven op dezelfde wijze kunnen voortzetten.

Op die voorwaarde en overeenkomstig de patriarchale en synodale beslissing, zullen de parochies van Groot Brittannië in een eigen vicariaat worden ondergebracht. De verantwoordelijkheid voor dit vicariaat wordt toevertrouwd aan Z. Exc. Bisschop Basil van Amphipolis als hulpbisschop met ruime bevoegdheden, zoals die zijn vastgelegd in de besluiten van het Concilie van Moskou van 1917 - 1918. Daarin wordt de mogelijkheid geschapen, binnen een bepaald bisdom vicariaten op te richten, die de status van semi-onafhankelijkheid (“poly-samostojatel’nost”) (zie decreet van 26 juli/8 augustus 1918: ‘over de oprichting van nieuwe bisdommen en vicariaten’, art.6, en van 2/15 april 1918, ’over de hulpbisschoppen’, art. 1 en 2). Een dergelijke organisatie maakt het tevens mogelijk aan te knopen aan de praktijk, die reeds bestond onder wijlen de Metropolieten Evlogi en Vladimir, die eveneens aan hun hulpbisschoppen ruime pastorale bevoegdheden verleenden in duidelijk omschreven geografische gebieden, zonder daarbij echter de kerkelijke entiteit in stukjes op te delen. Want we moeten onze eenheid, onze onderlinge band en onze broederlijke communio onder de bescherming van de Oecumenische Troon bewaren.

De wijze van functioneren van het nieuwe vicariaat van Groot Brittannië zal worden vastgelegd in een reglement, dat door de DR zal worden opgesteld en vervolgens aan de volgend jaar te houden Algemene Vergadering van het Aartsbisdom - voorzien in mei 2007 - worden voorgelegd. Met onmiddellijke ingang echter zal Z. Exc. Bisschop Basil rechtens zitting hebben in alle vergaderingen van de DR.

Het spreekt vanzelf, dat deze nieuwe kerkelijke organisatievorm slechts een stap is - maar wèl een belangrijke stap - op de weg die ons moet brengen naar een verenigde Lokale Kerk, die alle orthodoxen, die in de verschillende landen van Westeuropa leven, moet samenbrengen. Het voorstel, gedaan tijdens de Vergadering van geestelijken en leken van het Exarchaat, in 1949 gehouden onder voorzitterschap van Metropoliet Vladimir, een dergelijke kerkelijke eenheid te vormen, blijft het doel van ons Exarchaat. Maar wij zullen daartoe slechts geraken in het kader van een pan-orthodox, conciliair proces, onder de verantwoordelijkheid van Z.H. de Oecumenische Patriarch; een proces, waarin alle territoriale orthodoxe Kerken van harte moeten samenwerken en met deelname van alle kerkelijke, orthodoxe entiteiten, die in onze streken aanwezig zijn, want “allen zijn geroepen deel te hebben aan de Tafel des Heren”.

In principe is het Aartsbisdom/Exarchaat op zichzelf al zo’n Lokale Kerk, zoals elk bisdom op elke plaats, waar de volheid van de Kerk zich manifesteert in de viering van de Heilige Eucharistie, gecelebreerd door de bisschop, omgeven door zijn presbyterium en het volk Gods, reeds Lokale Kerk is. Samen met de bisdommen van andere Patriarchaten, waarmee het in communio is, draagt het Exarchaat de belofte in zich van een territoriale Kerk in de landen van Westeuropa, waarin de Heer ons geplaatst heeft. In dit perspectief willen wij verder gaan, samen met allen, die op deze weg met ons willen meegaan, teneinde “hier en nu” mee te werken aan de opbouw van de Kerk van Christus, die talen, nationaliteiten en ethnische afkomst teboven gaat, zonder nochtans de rijke en kostbare schat van de Traditie, die we ontvangen hebben van onze Vaderen in het geloof, uit het oog te verliezen. Overeenkomstig hun leer moeten wij, in nederigheid, gebed en door deelname aan de Heilige en Levendmakende Mysteriën, de genade en het licht van onze Goddelijke Heer Jesus Christus blijven zoeken, opdat wij waardig worden de volheid van deze “liefdesband” te beleven, die Zijn leerlingen verenigt.

Parijs, 9 juni 2006

English Version (JPEG)Version Russe (JPEG)

Version Française (JPEG)

Retour haut de page
SPIP